Yillarca Sampiyonlugu elden birakmamis olan bir kürekçi vardi, Petro Fanaryotis.Sanirim yalnizca ilkokulda okumustu Petro.
Hatirladigim kadari ile torna tesviye isleri yapan bir atölyede çalisiyordu.
Kendine çok iyi bakardi.
Profesyonelligin anlamini bilir mi idi ?
Bilmez mi idi ?
Bildigini zannetmiyorum ama gördügüm oydu ki bugünün en düzgün profesyonellerinden daha iyi bakardi kendine.
Bebekte otururdu.
Ilginç bir kisi idi.
Yüzmesini bilmezdi ama kaç kez teknesi batmis ve o tekneye sarilarak kendini kurtarmisti ve inanmayacaksiniz, korkmazdi.
O günlerin yoklugu içinde,sanirim evde biçilip dikilmis sortlari ve atleti ile ayaklarinda nereden buluyorsa bulurdu, çivisiz atlet ayakkabisi giyerdi.
Güneste hiç durmazdi, bembeyaz, biraz sivilceli ama, üçgen gibi bir vücudu vardi
Asagi yukari tek çiftede girdigi bütün yarislari kazanir, sampiyon olurdu.
Iyi bir siviryaci buldugunda iki çifte yarisina da girer onu da kazanir ve kulübü de sampiyon yapardi.
Biraz da profesyoneldi galiba.
Değerli ağabeyimiz Kemal ONAR arşivinden.
